ترکیه در طول سه دهه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تلاش زیادی برای توسعه مناسبات هویتی با کشور‌های آسیای مرکزی در چارچوب همگرایی ترکی داشته است. نگاه ترکیه به این منطقه ترکیبی از ملی‌گرایی ترکی، پان‌تورانیسم و پان‌ترکیسم بوده است که در واقع نشان‌گر سه سطح از بازیگری هویتی این کشور در آسیای مرکزی محسوب می‌شود. ملی‌گرایی ترکی اشاره به بازیابی هویت ملی جمهوری‌ها پس از استقلال با هدف توسعه فرایند دولت-ملت‌سازی دارد. پان‌تورانیسم ایده همگرایی کشور‌های ترک را به عنوان یک ابتکار ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی دنبال می‌کند؛ و پان‌ترکیسم در بالاترین سطح به عنوان یک جنبش نژادی تحرکاتی...